Η Gen X προτιμά να γράφει σε χαρτί γιατί οι εγκέφαλοί τους «καλωδιώθηκαν» κατά την τελευταία εποχή που η μνήμη και ο γραφικός χαρακτήρας ήταν πραγματικές δεξιότητες επιβίωσης στον εργασιακό χώρο.
Πρόκειται για έναν εγκέφαλο που διαμορφώθηκε κατά το τελευταίο «παράθυρο» της ανθρώπινης ιστορίας, όταν το να βάζεις την πένα στο χαρτί δεν ήταν προαιρετικό. Ήταν ο τρόπος να αποδείξεις ότι πρόσεχες, ο τρόπος να συγκρατήσεις ό,τι είχε σημασία, ο τρόπος να σταθείς στα πόδια σου σε μια εργάσιμη ημέρα που δεν διέθετε το κουμπί της «αναίρεσης» (undo).
Η τελευταία γενιά που ο εγκέφαλός της αναπτύχθηκε σε έναν αναλογικό κόσμο
Η Γενιά X, δηλαδή όσοι γεννήθηκαν μεταξύ 1965 και 1980, ενηλικιώθηκε στην τελευταία εποχή που ο γραφικός χαρακτήρας δεν ήταν lifestyle αλλά ο τρόπος που λειτουργούσες. Έγραφες υπομνήματα με το χέρι. Κρατούσες σημειώσεις σε συναντήσεις με στυλό. Είχες το ημερολόγιό σου σε έναν οργανωτή (planner) που μπορούσες να κρατήσεις στα χέρια σου. Δεν υπήρχαν αντίγραφα ασφαλείας στο cloud. Αν δεν το έγραφες, δεν υπήρχε. Η μνήμη και ο γραφικός σου χαρακτήρας δεν ήταν γοητευτικές συνήθειες. Ήταν επαγγελματικές δεξιότητες.
Αυτή η διάκριση έχει μεγαλύτερη σημασία από όση συνειδητοποιούν οι περισσότεροι. Η έρευνα επιβεβαιώνει πλέον ότι όταν οι άνθρωποι γράφουν με το χέρι, οι εγκέφαλοί τους παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερη ηλεκτρική δραστηριότητα σε περιοχές υπεύθυνες για την κίνηση, την όραση, την αισθητηριακή επεξεργασία και τη μνήμη.
www.shutterstock.com
Το γράψιμο με το χέρι αναγκάζει τον εγκέφαλο να κάνει κάτι που η πληκτρολόγηση δεν κάνει
Μια μελέτη στο Frontiers in Psychology διαπίστωσε ότι όταν οι μαθητές έγραφαν με το χέρι, τα μοτίβα συνδεσιμότητας στον εγκέφαλό τους ήταν πολύ πιο περίπλοκα από ό,τι όταν πληκτρολογούσαν. Αυτά τα μοτίβα εμφανίζονταν σε εγκεφαλικές περιοχές και σε συχνότητες ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό της μνήμης και την κωδικοποίηση νέων πληροφοριών.
Σε απλά ελληνικά: το γράψιμο με το χέρι αναγκάζει τον εγκέφαλό σας να δουλέψει σκληρότερα, και αυτή η σκληρή δουλειά βοηθά τα πράγματα να «αποτυπωθούν». Η πληκτρολόγηση τείνει να είναι αυτόματη. Η ίδια κίνηση των δακτύλων παράγει κάθε γράμμα, οπότε ο εγκέφαλος «ξεκουράζεται». Αλλά όταν σχηματίζετε κάθε γράμμα με το χέρι, το κινητικό σας σύστημα, το οπτικό σας σύστημα και το σύστημα μνήμης πρέπει να συντονιστούν. Όπως έχει δείξει η νευροεπιστημονική έρευνα, ο γραφικός χαρακτήρας συνδυάζει γνωστικά, αισθητηριακά και κινητικά στοιχεία με τρόπο, που η πληκτρολόγηση απλώς δεν μπορεί. Δεν είναι απλώς καταγραφή πληροφοριών. Είναι επεξεργασία.
www.shutterstock.com
Δεν ξέραμε ότι εξασκούσαμε την «ενσυνειδητότητα»
Υπάρχει και κάτι άλλο για το οποίο κανείς δεν μιλάει. Όταν γράφεις με το χέρι, δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα (multitasking). Δεν μπορείς να κάνεις αντιγραφή και επικόλληση. Δεν μπορείς να έχεις δώδεκα καρτέλες ανοιχτές. Αναγκάζεσαι σε ένα είδος «παρουσίας» που τώρα αναγνωρίζω ως κάτι κοντά στον διαλογισμό.
Η Generation X δεν επέλεξε την ενσυνειδητότητα (mindfulness). Εκπαιδεύτηκε σε εργαλεία που την απαιτούσαν. Κάθε χειρόγραφο, που δημιούργησα με ανάγκαζε να σκεφτώ τι πραγματικά προσπαθούσα να διδάξω. Κάθε σημείωση που έγραφα βιαστικά σε μια συνάντηση προσωπικού με ανάγκαζε να αποφασίσω, σε πραγματικό χρόνο, τι είχε σημασία.
Αυτός ο πιο αργός ρυθμός σε αναγκάζει να συνθέτεις αντί να μεταγράφεις, και αυτό που φαίνεται ως περιορισμός γίνεται πλεονέκτημα.
www.shutterstock.com
Δεν πρόκειται για νοσταλγία αλλά για νευρολογία
Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με εξιδανίκευση του παρελθόντος και εναντίωση στην πρόοδο. Αυτό που λέω είναι ότι η εγκατάλειψη αυτού του πιο αργού, πιο απτικού τρόπου έκφρασης μπορεί να έχει σημαντικό κόστος.
Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η δύναμη του γραφικού χαρακτήρα πηγάζει από τη σχετική πολυπλοκότητα της διαδικασίας και τον τρόπο με τον οποίο αναγκάζει διαφορετικά εγκεφαλικά συστήματα να συνεργαστούν. Όταν ένας Gen X βγάζει ένα σημειωματάριο σε μια αίθουσα γεμάτη φορητούς υπολογιστές, δεν προσκολλάται στο παρελθόν. Χρησιμοποιεί ένα εργαλείο που ταιριάζει με τον τρόπο που κατασκευάστηκε ο εγκέφαλός του.
Περίπου το 40% των ατόμων της Γενιάς Z δυσκολεύεται πλέον με τον βασικό γραφικό χαρακτήρα, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Stavanger. Αυτό δεν είναι ηθική αποτυχία. Είναι μια φυσική συνέπεια του να μεγαλώνεις σε έναν κόσμο, όπου τα πληκτρολόγια προηγήθηκαν. Σημαίνει όμως ότι κάτι χάνεται. Όχι μόνο μια δεξιότητα, αλλά ένα γνωστικό μονοπάτι που διαμόρφωσε τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονταν και θυμούνταν ολόκληρες γενιές.
Με πληροφορίες από https://vegoutmag.com/
Διαβάστε ακόμη: Γιατί διαβάζεις για αυτοβελτίωση αλλά δεν αλλάζεις ποτέ;
