Στο άκρο ενός δάσους στη δυτική περιοχή των Catskills, στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, εκεί όπου η ηρεμίας της φύσης διακόπτεται από το θρόισμα των φύλλων, βρίσκεται το Forest Edge House του Marc Thorpe. Η άφιξη στο οικόπεδο μοιάζει με μια απαλή μετάβαση: ο δρόμος στενεύει, οι κορμοί πυκνώνουν, και η κατοικία αποκαλύπτεται αργά, σαν μέρος που δεν χτίστηκε αλλά «γεννήθηκε» μέσα στο τοπίο.
Μπαίνοντας στο σπίτι, το φως διαχέεται από τα μεγάλα ανοίγματα και αντανακλάται πάνω στις φυσικές υφές του ξύλου, δημιουργώντας την αίσθηση ότι το δάσος δεν έχει μείνει έξω· απλώς αλλάζει μορφή. Το ανοιχτό πλάνο καθιστικού–κουζίνας–τραπεζαρίας είναι ο πυρήνας της ζωής στο Forest Edge, ένας χώρος που αναπνέει και μεταβάλλεται με τις ώρες της ημέρας και τις εποχές. Η επίπλωση είναι διακριτική, επιτρέποντας στον χώρο να μιλήσει. Το βλέμμα κατευθύνεται φυσικά προς έξω· οι τοίχοι μοιάζουν περισσότερο με κάδρα παρά με όρια.
Η βεράντα του σπιτιού εκτείνεται σαν εξέδρα παρατήρησης. Εκεί, η εμπειρία της κατοικίας κορυφώνεται. Από το σημείο αυτό, ο κάτοικος αιωρείται σχεδόν πάνω από την πλαγιά, βυθισμένος στη σκιά των δέντρων. Η σχέση με το δάσος δεν είναι πλέον μόνο οπτική, αλλά και σωματική. Ακούς, μυρίζεις, αγγίζεις την παρουσία της φύσης.
Στον επάνω όροφο βρίσκονται τα τρία υπνοδωμάτια, χώροι ήρεμοι, σχεδόν μοναστικοί. Οι υφές παραμένουν απλές, για να μην διαταράσσεται η ηρεμία των ενοίκων. Οι ιδιωτικοί χώροι μοιάζουν να λειτουργούν σαν κρυφές φωλιές, όπου ο ένοικος αποσύρεται, χωρίς όμως ποτέ να αποκόπτεται από το φυσικό περιβάλλον.
Στο υπόβαθρο όλων αυτών, λειτουργεί αθόρυβα ένα σύστημα από φωτοβολταϊκά και μπαταρίες τα οποία παράγουν έως 38 kWh ημερησίως. Η τεχνολογία δεν φαίνεται και δεν επιδεικνύεται· το σπίτι, στην ουσία, «αναπνέει» με τον ρυθμό του ήλιου.
Το Forest Edge House δεν είναι ένα σπίτι με την κλασική έννοια. Είναι ένας τόπος που σε ωθεί να κινηθείς αργά, να παρατηρήσεις και να ακούσεις…
All images: © Clay Banks
Πηγή άρθρου: ArchDaily
Διαβάστε επίσης: Passive House: Ένα σπίτι από τη γη, για τη γη
