ο καλοκαίρι είναι προ των πυλών και σε μία άλλη πιο ανέμελη εποχή – θα είχαμε ήδη κλείσει για τις διακοπές του καλοκαιριού.
Όμως, μπαίνοντας στις πλατφόρμες κρατήσεων, μας πιάνει κρύος ιδρώτας με το κόστος των μεταφορικών. Άρα, πειράζει αν φέτος κάνουμε skip στις διακοπές;
Δεν μιλάμε για τις τέλειες διακοπές στο νησί. Αλλά για εκείνες τις στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης, που αναπολείς το χειμώνα, βλέποντας καλοκαιρινές φωτογραφίες. Χωρίς καμία πίεση για να καλύψουμε όλα τα γούστα και να κάνουμε island hopping για να κατακλύσουμε το instagram με βίντεο από βουτιές και κοκτέιλς και couple goals.
Οι τέλειες διακοπές για τον καθένα μας είναι τελείως διαφορετικές. Άλλοι επιθυμούν να βρίσκονται στην καρδιά του Αυγούστου με το πλήθος των τουριστών να κατακλύζει τα στενοσόκακα του νησιού, ενώ άλλοι προτιμούν την ησυχία του βουνού, την ηρεμία και τη δροσούλα.
Μερικοί προτιμούν το ξενοδοχείο, άλλοι το κάμπινγκ – το κάμπινγκ στην Ελλάδα απαγορεύεται οπουδήποτε εκτός, από τους χώρους για αυτό τον σκοπό.
Ενώ υπάρχουν κάποιοι κουβαλάνε όλο το σόι στις διακοπές, κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η καλύτερη παρέα για τις διακοπές τους είναι ο σκύλος τους.
Η αίσθηση αποκλεισμού, δηλαδή αυτοί που νιώθουν ενοχές, γιατί δεν καταφέρνουν να φύγουν και να κάνουν διακοπές το καλοκαίρι, είναι ένα φαινόμενο που συχνά οδηγεί σε λάθος επιλογές.
Η πίεση του FOMO και του YOLO
Θύμισε μου πότε ήταν η τελευταία φορά, που έκανες κάτι με τη δικαιολογία του «μια ζωή την έχουμε». Στη λογική του YOLO, δηλαδή το “You Only Live Once” υπάρχει η φιλοσοφία ζωής που βασίζεται στην ιδέα ότι η ανθρώπινη ύπαρξη είναι μοναδική και περιορισμένη χρονικά. Με αυτά τα δεδομένα, προκύπτει η ανάγκη να ζει κανείς πιο έντονα, πιο αυθεντικά και με λιγότερους φόβους απέναντι στο ρίσκο ή την κοινωνική κριτική.
Όταν ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι η ζωή δεν είναι ατελείωτη, συχνά επαναξιολογεί τις προτεραιότητές του. Αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε περισσότερες εμπειρίες, αλλαγές, ταξίδια, δημιουργικές αποφάσεις ή ακόμη και σε εγκατάλειψη καταστάσεων που τον καταπιέζουν.
Ωστόσο, η έννοια αυτή έχει και μια δεύτερη, πιο παρορμητική πλευρά. Σε αρκετές περιπτώσεις, το YOLO χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει επικίνδυνες ή ανεύθυνες συμπεριφορές, όπως υπερβολές, οικονομικά ρίσκα ή ακραίες εμπειρίες χωρίς σκέψη συνεπειών.
Η σύνδεση ανάμεσα στο YOLO και το FOMO (“Fear Of Missing Out”) εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί οι διακοπές έχουν μετατραπεί σήμερα σχεδόν σε ψυχολογική ανάγκη και όχι απλώς σε μορφή ξεκούρασης.
Στη λογική του YOLO, οι διακοπές δεν αντιμετωπίζονται μόνο ως ανάπαυση αλλά ως «απόδειξη ζωής». Τα social media ενισχύουν έντονα αυτή τη δυναμική. Οι διακοπές έχουν πάψει να είναι αποκλειστικά ιδιωτική εμπειρία και έχουν μετατραπεί σε δημόσιο αφήγημα ταυτότητας. Το ταξίδι γίνεται μέρος του προσωπικού brand του ατόμου: «είμαι δραστήριος», «ζω ενδιαφέρουσα ζωή», «αξίζω εμπειρίες». Έτσι, το YOLO αποκτά εξωτερικό κοινό και το FOMO γίνεται συνεχής μηχανισμός σύγκρισης.
Κάπου εκεί, το YOLO και το FOMO ενώνονται σχεδόν οργανικά
Το ταξίδι γίνεται τρόπος επιβεβαίωσης ότι κάποιος ζει έντονα, συλλέγει εμπειρίες, ανακαλύπτει μέρη και ξεφεύγει από τη ρουτίνα. Η φράση «μία ζωή την έχουμε» μετατρέπεται εύκολα σε ανάγκη για απόδραση, εμπειρίες και συνεχή ανανέωση.
Το FOMO, από την άλλη πλευρά, λειτουργεί περισσότερο ως κοινωνική πίεση. Ο άνθρωπος φοβάται ότι χάνει εμπειρίες που ζουν οι άλλοι.
Στην εποχή των social media, οι διακοπές εκτίθενται συνεχώς: παραλίες, ξενοδοχεία, cocktails, ηλιοβασιλέματα, αεροδρόμια, “summer dumps”. Ο χρήστης δεν βλέπει απλώς εικόνες διακοπών.
Βλέπει μια συνεχή αφήγηση ευτυχίας, ελευθερίας και κοινωνικής επιτυχίας.
Το YOLO λέει:
«Ζήσε τώρα γιατί η ζωή περνά.»
Το FOMO προσθέτει:
«Και αν δεν το κάνεις, μένεις πίσω από τους άλλους.»
Αυτό εξηγεί γιατί πολλές φορές φτάνουμε σε σημείο να οργανώσουμε ταξίδια ακόμη και όταν είμαστε οικονομικά πιεσμένοι ή ψυχικά εξαντλημένοι. Η απουσία διακοπών μπορεί να βιωθεί σαν προσωπική αποτυχία ή κοινωνικός αποκλεισμός.
Το καλοκαίρι ειδικά λειτουργεί σαν συλλογικό τελετουργικό εμπειριών. Αν όλοι «ζουν κάτι» και κάποιος μένει εκτός, ενεργοποιείται το FOMO.
Στο τέλος, ίσως οι διακοπές να μην είναι μόνο μια ανάγκη για ξεκούραση αλλά μια βαθύτερη ανάγκη να αισθανθούμε ότι ζούμε πραγματικά. Ανάμεσα στο YOLO που μας υπενθυμίζει ότι ο χρόνος περνά και στο FOMO που μας ψιθυρίζει πως οι άλλοι ζουν συνεχώς κάτι συναρπαστικό, το ταξίδι μετατρέπεται σε σύγχρονο σύμβολο ελευθερίας, εμπειρίας και προσωπικής επιβεβαίωσης.
Το ζητούμενο, όμως, ίσως δεν είναι να κυνηγάμε ασταμάτητα εικόνες, προορισμούς και στιγμές που μοιάζουν «ιδανικές», αλλά να βρίσκουμε εμπειρίες που έχουν πραγματικό νόημα για εμάς.
Διαβάστε ακόμη: 4+1 προορισμοί στην Ελλάδα για το Τριήμερο Αγίου Πνεύματος
