Το να φύγεις από μια σχέση δεν είναι πάντα αποτέλεσμα μιας μεγάλης σύγκρουσης ή ενός ξαφνικού τέλους. Τις περισσότερες φορές, η απόφαση έρχεται αθόρυβα – μέσα από μια εσωτερική διαύγεια που χτίζεται σταδιακά. Η κατανόηση του πότε να φύγεις από μια σχέση έχει λιγότερο να κάνει με το δράμα και περισσότερο με την αλήθεια που δεν μπορείς πια να αγνοήσεις.
Η αποχώρηση δεν έρχεται πάντα με έκρηξη
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι μια σχέση τελειώνει όταν τελειώνει η αγάπη ή όταν τα προβλήματα γίνονται αφόρητα. Στην πραγματικότητα, πολλές σχέσεις τελειώνουν όταν η καθημερινή προσπάθεια να «κρατήσεις τον εαυτό σου» μέσα σε αυτές γίνεται πιο βαριά από τον φόβο της μοναξιάς. Δεν είναι ότι δεν αγαπάς πια. Είναι ότι κουράστηκες να συρρικνώνεσαι.
Το σωστό ερώτημα δεν είναι «να μείνω ή να φύγω;»
Αντί για το κλασικό δίλημμα, υπάρχει μια πιο ουσιαστική ερώτηση: Παίρνω αρκετά από αυτή τη σχέση ώστε να αξίζει τον πόνο για όσα δεν παίρνω; Κάθε μακροχρόνια σχέση περιλαμβάνει απώλειες. Ανάγκες που δεν καλύφθηκαν. Προσδοκίες που δεν εκπληρώθηκαν. Εκδοχές σύνδεσης που δεν ήρθαν ποτέ. Το θέμα δεν είναι αν υπάρχει πένθος – αλλά αν η ζωή μέσα στη σχέση είναι αρκετά «ευρύχωρη» για να το αντέξει χωρίς να σε μικραίνει.
Μην φεύγεις όταν είσαι θυμωμένος ή καταβεβλημένος
Ο χρόνος παίζει καθοριστικό ρόλο. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται μέσα σε θυμό, φόβο ή συναισθηματική υπερχείλιση σπάνια είναι καθαρές.
- Ο θυμός ζητά εκτόνωση
- Ο φόβος ζητά βεβαιότητα
- Ο πόνος ζητά διαφυγή
Καμία από αυτές τις καταστάσεις δεν χωρά τη λεπτότητα μιας τόσο σημαντικής απόφασης. Η φυγή από αντίδραση συχνά απλώς αλλάζει τη μορφή του πόνου.
Περίμενε τη διαύγεια, όχι την απουσία συναισθήματος
Η ηρεμία δεν σημαίνει ότι δεν νιώθεις. Σημαίνει ότι είσαι παρών. Ότι μπορείς να νιώσεις λύπη, απογοήτευση ή λαχτάρα χωρίς να σε κατακλύζουν.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται με διαύγεια είναι πιο ήσυχες, πιο σταθερές και πιο ανθεκτικές στον χρόνο. Αν χρειαστεί να φύγεις, φύγε:
- από αυτοσεβασμό, όχι από αντίδραση
- από αλήθεια, όχι από στρατηγική
- από το καλύτερο κομμάτι σου, όχι από το πιο πληγωμένο
Η αγάπη δεν υπάρχει σε κενό
Το να φύγεις από μια σχέση είναι μια σύνθετη απόφαση. Παιδιά, οικονομικά, υγεία, κοινή πορεία και κοινωνικό πλαίσιο παίζουν ρόλο. Το να τα λαμβάνεις υπόψη δεν είναι αδυναμία – είναι ωριμότητα.
Η αγνόηση αυτών των παραμέτρων μπορεί να δημιουργήσει περιττό πόνο, όχι μόνο στους άλλους αλλά και σε εσένα.
Ασφάλεια ή αυθεντικότητα;
Πολλοί άνθρωποι μένουν σε σχέσεις όχι επειδή νιώθουν ολοκληρωμένοι, αλλά επειδή φοβούνται την απώλεια της ασφάλειας. Η ασφάλεια είναι σημαντική. Το ίδιο και η αυθεντικότητα. Το ερώτημα δεν είναι ποιο από τα δύο είναι «σωστό», αλλά: Η ασφάλεια που επιλέγεις σου επιτρέπει να παραμένεις ζωντανός μέσα σου; Ή σου ζητά, σιγά σιγά, να εξαφανιστείς;
Πότε οι άνθρωποι τελικά φεύγουν
Οι περισσότεροι φεύγουν όταν το κόστος της καθημερινής εγκατάλειψης του εαυτού τους ξεπερνά το υποθετικό κόστος της μοναξιάς.
Όταν:
- το να είσαι «εύκολος» γίνεται εξαντλητικό
- το να συγκρατείσαι συναισθηματικά σε αδειάζει
- το να είσαι μόνος μοιάζει λιγότερο τρομακτικό από το να είσαι αόρατος
Το να φύγεις δεν είναι ρήξη – είναι συνοχή
Το να ξέρεις πότε να φύγεις από μια σχέση δεν σημαίνει ότι έφτασες στο όριο. Σημαίνει ότι έφτασες στη συνοχή. Όταν μπορείς να πεις με ηρεμία: «Ξέρω τι χάνω και τι επιλέγω, και αυτή η επιλογή αντικατοπτρίζει το ποιος γίνομαι» τότε ξέρεις. Ακόμη κι αν πονάει. Ίσως ειδικά επειδή πονάει.
Διαβάστε ακόμη: Εργαλεία συναισθηματικής αποσυμπίεσης από το στρες
