Η υπερβολική χρήση οθονών από τα παιδιά αποτελεί διαχρονική ανησυχία, όμως νέα επιστημονική έρευνα στρέφει το ενδιαφέρον και στη συμπεριφορά των ίδιων των γονέων. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Psychology δείχνει ότι οι έφηβοι που αισθάνονται πως οι γονείς ή οι βασικοί φροντιστές τους αποσπώνται συχνά από το κινητό τους, είναι πιθανότερο να εμφανίζουν ανασφαλή πρότυπα συναισθηματικού δεσμού (attachment).
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Center for Research and Innovation στο Newport Healthcare, με επικεφαλής τον Dr. Don Grant. Όπως εξηγεί ο ίδιος, η ιδέα της μελέτης προέκυψε μέσα από την κλινική του εμπειρία, καθώς ολοένα και περισσότεροι έφηβοι εξέφραζαν ότι ένιωθαν πως ανταγωνίζονταν το κινητό των γονιών τους για λίγη προσοχή.
Οι ερευνητές δημιούργησαν μια νέα κλίμακα αξιολόγησης, μέσω της οποίας οι έφηβοι κατέγραφαν πόσο συχνά θεωρούσαν ότι οι συσκευές επηρέαζαν την προσοχή, τη διαθεσιμότητα και την επικοινωνία των γονέων μαζί τους. Στη συνέχεια, 600 έφηβοι ηλικίας 12 έως 17 ετών από όλη τις ΗΠΑ συμπλήρωσαν τόσο αυτή την κλίμακα όσο και ερωτηματολόγιο που αξιολογεί τον τύπο συναισθηματικού δεσμού τους.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο υψηλότερη ήταν η αντίληψη των εφήβων πως οι γονείς αποσπώνται από το κινητό, τόσο αυξάνονταν τα επίπεδα αγχώδους και αποφευκτικού ανασφαλούς δεσμού. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο ανασφαλής δεσμός έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο προβλημάτων ψυχικής υγείας και δυσκολιών στις διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ ο ασφαλής δεσμός αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη μελλοντική ψυχική ευημερία.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η μελέτη καταγράφει ισχυρή συσχέτιση και όχι σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Είναι πιθανό, για παράδειγμα, έφηβοι με ήδη ανασφαλή δεσμό να αντιλαμβάνονται τους γονείς τους ως λιγότερο διαθέσιμους, ανεξάρτητα από τη χρήση του κινητού.
Παρόλα αυτά, οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα ευρήματα αποτελούν μια σημαντική υπενθύμιση για τη συνειδητή χρήση των ψηφιακών συσκευών μέσα στην οικογένεια. Όπως σημειώνει ο Dr. Grant, δεν σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να αφήνουν τα πάντα κάθε φορά που το παιδί ζητά την προσοχή τους, αλλά είναι σημαντικό να αναγνωρίζουν αυτές τις στιγμές και να ανταποκρίνονται, ώστε να διατηρείται η αίσθηση συναισθηματικής διαθεσιμότητας και σύνδεσης.
Διαβάστε επίσης: Όταν το παιδί νιώθει εκτός παρέας: Τι μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε;
