Οι συλλογές τριών εμβληματικών οίκων Schiaparelli, Chloé και Rabanne που δείχνουν το δρόμο της μόδας για τη σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026.
Αν και οι αισθητικές τους αφετηρίες διαφέρουν ριζικά, οι οίκοι συναντιούνται φέτος σε ένα κοινό μονοπάτι: την εξερεύνηση της ταυτότητας μέσα από την αντίθεση.
- Στον Schiaparelli, ο Daniel Roseberry προσκαλεί να ξεκλειδώσουμε το αίνιγμα της ‘Σφίγγας’, όπου η σουρεαλιστική τέχνη συναντά την υψηλή τεχνική, θολώνοντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης.
- Στον Chloé, η Chemena Kamali μάς μεταφέρει σε ένα ‘Λαϊκό Παραμύθι’, επαναπροσδιορίζοντας την μποέμ θηλυκότητα μέσα από την αφοσίωση στην παράδοση, τη χειροτεχνία και την αίσθηση της κοινότητας.
- Και τέλος, στον Rabanne, ο Julien Dossena ανατρέπει τη vintage κομψότητα της δεκαετίας του ’40, μπολιάζοντάς την με την ακατέργαστη ενέργεια της punk σκηνής και του παριζιάνικου δρόμου.
Το Αίνιγμα της “Σφίγγας” στην Schiaparelli’s Fall/Winter 2026 Collection
Για την Elsa Schiaparelli, ένα φόρεμα δεν ήταν ποτέ απλώς ένα φόρεμα, ήταν ένας καμβάς για να αμφισβητήσει το ίδιο το μέσο της μόδας. Με τη συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026 του Οίκου, υπό τον τίτλο “The Sphynx” (Η Σφίγγα), ο Daniel Roseberry πλοηγείται με ευφυΐα ανάμεσα στην ένταση που δημιουργεί το βάρος ενός ιστορικού οίκου και οι απεριόριστες δυνατότητες ενός “εργοστασίου ονείρων”.
Στην καρδιά της “Σφίγγας” βρίσκεται η έννοια του αινίγματος. Για να εξωτερικεύσει αυτό το μυστήριο, η πασαρέλα της σεζόν FW26 βασίστηκε σε εκθαμβωτικές αντιθέσεις και τεχνικά παράδοξα, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα σε αυτό που ένα ένδυμα φαίνεται να είναι και σε αυτό που πραγματικά είναι.
Αυτή η ένταση ζωντάνεψε μέσα από μια σειρά από εντυπωσιακές καινοτομίες στα υφάσματα:
- “Impossible Knitwear”: Βαριά, παραδοσιακά πλεκτά Aran συνδυάστηκαν με λεπτά πάνελ από τούλι “ψευδαίσθησης” (illusion tulle), δημιουργώντας το σουρεαλιστικό αποτέλεσμα του χοντρού μαλλιού που μοιάζει να αιωρείται αβίαστα πάνω στο σώμα.
- Αρχιτεκτονική χωρίς σκελετό: Φορέματα από ρευστό μεταξωτό πλισέ καλύφθηκαν με διάφανη πλαστικοποίηση (lamination), αποδίδοντας αυστηρά αρχιτεκτονικά σχήματα χωρίς τη χρήση μπανέλων.
- Trompe l’Oeil δεξιοτεχνία: Εφαρμοστά φορέματα-σιθ που έμοιαζαν δερμάτινα αποδείχθηκαν στην πραγματικότητα τυπωμένο μεταξωτό μαλλί, ενώ tops από stretch-jersey υψηλών επιδόσεων συνδυάστηκαν άψογα με αέρινες φούστες διακοσμημένες με παγιέτες.
Περισσότερα για το show της Schiaparelli: https://schiaparelli.com
Chloé Φθινόπωρο 2026: Ένα λαϊκό παραμύθι
Η συλλογή είχε μια μποέμ αίσθηση, παραμένοντας όμως απόλυτα ταυτισμένη με τον οίκο Chloé, καθώς η Chemena Kamali πειραματίστηκε με αρχέτυπα του οίκου, όπως κάπες και πόντσο, φορέματα με ενσωματωμένη ποδιά (bib-front) και μπλούζες σε ροδακινί τόνους.
Μάλιστα, η σχεδιάστρια κατάφερε να συνδέσει άμεσα τις πλεκτές ζακέτες του Lagerfeld με τους αποσπώμενους ζυγούς (yokes) στους ώμους από μια συλλογή Chloé του 1978, με το kraplap —ένα παραδοσιακό ολλανδικό ένδυμα από σκληρό βαμβάκι. Η Kamali πρόσθεσε τέτοιους “ζυγούς” στα μάλλινα σακάκια που άνοιξαν την επίδειξή της.
Τα μοντέλα διέσχισαν το μπρουταλιστικό αμφιθέατρο του Maison de L’UNESCO στο Παρίσι, με τις καρό φούστες τους (prairie skirts) να αναδεύουν την ομίχλη που ξεπρόβαλλε από τα παρασκήνια, φτάνοντας μέχρι τους αστραγάλους καλεσμένων της πρώτης σειράς, όπως η Oprah Winfrey, η Brooke Shields και η Aimee Lou Wood. Με τα φριζαρισμένα μαλλιά τους —σαν να είχαν μόλις λύσει τις πλεξούδες τους— τα μικρά στρογγυλά γυαλιά ηλίου, τα μάλλινα καλσόν και τα καλά τους τσόκαρα, έμοιαζαν με τα πιο στιλάτα κορίτσια που βγαίνουν από συναυλία των Grateful Dead.
Η σχεδιάστρια ονόμασε τη συλλογή της “Devotion” (Αφοσίωση), υπογραμμίζοντας μια υποδόρια παγανιστική αύρα και συνοψίζοντας την επιθυμία της να εξυμνήσει το ανθρώπινο άγγιγμα, την παραδοσιακή χειροτεχνία και την αίσθηση της κοινότητας —στοιχεία που εξηγούν γιατί η λαϊκή παράδοση της Ολλανδίας τη γοήτευσε τόσο πολύ.
Περισσότερα για το show της Chloé: www.chloe.com
Rabanne Φθινόπωρο 2026: Από το Portobello στην Punk σκηνή
Το στυλ της δεκαετίας του 1940 κυριάρχησε στην πασαρέλα του οίκου Rabanne, “ντυμένο” με πούλιες και κρύσταλλα, στολισμένο με μεταλλικά στοιχεία που κουδούνιζαν και φορεμένο πάνω ή κάτω από πολύχρωμα πλεκτά. Ο Julien Dossena λατρεύει την ιδέα των αντιθέσεων:
- Καθημερινά φορέματα σε παλιομοδίτικες, άνετες γραμμές, που αποκτούν λάμψη μέσα από prints και διακοσμητικά στοιχεία.
- Πουλόβερ ζακάρ (μια μεγάλη τάση στις πασαρέλες του Παρισιού αυτή τη σεζόν), που δίνουν την αίσθηση ότι θα μπορούσαν να έχουν πλεχτεί στο σπίτι.
Αυτές οι ιλιγγιώδεις αντιθέσεις είχαν μια έντονη punk αίσθηση, ειδικά όταν ο Dossena παρουσίασε τα καρό. Συνδύασε oversize καρό σακάκια από κλασικά ανδρικά υφάσματα πάνω από λαμπερές φούστες και φορέματα, ενώ παρουσίασε φαρδιά παντελόνια με πιέτες τύπου Zoot suit και καμπαρντίνες, ορισμένες με δίχρωμους γούνινους γιακάδες. Ο σχεδιαστής “αγρίεψε” το στυλ ακόμα περισσότερο με σχεδόν καρτουνίστικους συνδυασμούς χρωμάτων και υφών:
- Έντονη μπλε γούνα στον γιακά μιας μπορντό καμπαρντίνας.
- Ροζ νέον λεπτομέρειες σε ένα καφέ σακάκι.
- Tea dresses που μεταμορφώθηκαν σε punk κομμάτια, με τις φούστες να διαλύονται σε πυκνά κρόσσια ή μεταλλικό πλέγμα.
- Blazers διακοσμημένα με υπερμεγέθη μεταλλικά καψούλια (grommets), που θύμιζαν μεγάλα piercings.
Περισσότερα για το show Rabanne: https://fashion.rabanne.com
Διαβάστε ακόμη: Paris Fashion Week 2026: Οι νέες συλλογές που ξεχώρισαν
